دعا

  •     
    لوط كه در زمان حضرت ابراهيم مى زيست پسر برادر آن حضرت و پيامبر الهى در شهر سدوم بود.
         
    ثمره ده ها سال تبليغ و فراخوانى او، گرايش افرادى اندك بود. در ميان مردم آن شهر، فساد اخلاق و آلودگى به اوج رسيد به گونه اى كه پيشتر سابقه نداشت.
      
    لوط كه مردم را از گناه بازمى داشت، تهديدش كردند كه اگر از تبليغ دست برندارد او را از شهر بيرون مى كنند.
      
    و گاه به نشانه تمسخر به او مى گفتند: اگر راست مى گويى عذاب الهى را براى ما بياور. لوط دست به دعا برداشت و گفت:
      
    «رَبِّ انْصُرْنى عَلَى الْقَوْمِ المُفْسِدينَ؛
      
    بارالها، مرا بر قوم تبه كار و هرزه پيروز فرما(سوره عنکبوت، آیه30).»
      
    لوط به مردم اعلام كرد من با كردار ناشايست شما دشمنم و دست به دعا برداشت و گفت:
      
    «رَبِّ نَجّنى وَأَهْلى مِمَّا يَعْمَلوُنَ؛
      
    بارالها، من و خاندانم را از كردار ناشايست آنها نجات بخش(سوره شعراء، آیه 169).»
      
    عذاب الهى بر آن مردم در رسيد. لوط و خاندان و پيروان اندكش شبانه از شهر بيرون رفتند و صبحگاهان فرشتگان الهى عذاب آسمانى را بر مردم فاسق و تبه كار آن شهر فرود آوردند.

دعای امروز

زيارت حضرت رسول ‏صلى الله عليه و آله در روز روز شنبه
   
     
اَشْهَدُ اَنْ لااِلهَ ‏اِلَّا اللَّهُ، وَحْدَهُ لاشَريكَ لَهُ، وَاَشْهَدُ اَنَّكَ رَسُولُهُ، وَاَنَّكَ مُحَمَّدُ بْنُ‏
      
عَبْدِاللَّهِ، وَ اَشْهَدُ اَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ رِسالاتِ رَبِّكَ، وَ نَصَحْتَ لِاُمَّتِكَ، وَ جاهَدْتَ فى‏
     
سَبيلِ اللَّهِ بِالْحِكْمَةِ وَ المَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ، وَ اَدَّيْتَ الَّذى‏ عَلَيْكَ مِنَ الْحَقِّ، وَ اَنَّكَ‏
     
 قَدْ رَؤُفْتَ بِالْمُؤْمِنينَ، وَ غَلَظْتَ عَلَى الْكافِرينَ وَ عَبَدْتَ اللَّهَ مُخْلِصاً حَتّى‏
       
 اَتيكَ اليَقينُ، فَبَلَغَ ‏اللَّهُ بِكَ اشَرَفَ مَحَلِّ الْمُكَرَّمينَ، اَلْحَمْدُللَّهِ‏ِ الَّذِى اسْتَنْقَذَنا بِكَ‏
      
 مِنَ الشِّرْكِ وَ الضَّلالِ، اَللّهُمَّ صَلِ‏عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اجْعَلْ صَلَواتِكَ وَ صَلَواتِ‏
‏         
 مَلائِكَتِكَ، وَ اَنْبِيآئِكَ الْمُرْسَلينَ، وَ عِبادِكَ الصَّالِحينَ، وَ اَهْلِ‏
      
 السَّمواتِ ‏وَ الْأَرَضينَ، وَ مَنْ سَبَّحَ لَكَ يا رَبَّ الْعالَمينَ مِنَ‏ الْأَوَّلينَ وَ الْاخِرينَ،
      
 عَلى‏ مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَ رَسُولِكَ، وَ نَبِيِّكَ وَ اَمينِكَ، وَ نَجِيبِكَ‏
      
وَ صَفِيِّكَ وَ صِفْوَتِكَ، وَ خآصَّتِكَ وَ خالِصَتِكَ، وَ خِيَرَتِكَ مِنْ‏
      
 خَلْقِكَ، وَ اَعْطِهِ الْفَضْلَ وَ الْفَضيلَةَ، وَ الْوَسيلَةَ وَ الدَّرَجَةَ الرَّفيعَةَ، وَ ابْعَثْهُ‏
      
 مَقاماً مَحَمْوُداً يَغْبِطُهُ بِهِ الْأَوَّلُونَ وَ الْاخِرُونَ، اَللّهُمَّ اِنَّكَ قُلْتَ:

            

«وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُواْ أَنفُسَهُمْ جَآؤُوكَ فَاسْتَغْفَرُواْ اللّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُواْ اللّهَ تَوَّابًا رَّحِيمًا» 

               
 اِلهى‏ فَقَدْ اَتَيْتُ نَبِيَّكَ مُسْتَغْفِراً تآئِباً مِنْ‏
         
 ذُنُوبى‏، فَصَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ اْغِفْرها لى‏، يا سَيِّدَنا اَتَوَجَّهُ بِكَ،
       
 وَ بِاَهْلِ بَيْتِكَ اِلَى اللَّهِ تَعالى‏ رَبِّكَ وَرَبّى‏ لِيَغْفِرَ لى‏،
     
پس سه مرتبه بگو:
        
اِنَّا للَّهِ‏ِ وَ اِنَّا اِلَيْهِ راجِعُونَ
    
پس بگو:
       
اُصِبْنا بِكَ يا حَبيبَ قُلُوبِنا، فَما اَعْظَمَ‏
    
 الْمُصيبَةَ بِكَ حيَْثُ انْقَطَعَ عَنَّا الْوَحْىُ، وَ حَيْثُ فَقَدْناكَ فَاِنَّا للَّهِ‏ِ وَ اِنَّا اِلَيْهِ‏
       
 راجِعُونَ، يا سَيِّدَنا يا رَسُولَ اللَّهِ، صَلَواتُ اللَّهِ عَلَيْكَ وَ على‏ آلِ بَيْتِكَ‏

     
 الطَّاهِرينَ، هذا يَوْمُ السَّبْتِ وَ هُوَ يَوْمُكَ، وَ اَنَا فيهِ ضَيْفُكَ وَ جارُكَ،
        
 فَاَضِفْنى‏ وَ اَجِرْنى‏، فَاِنَّكَ كَريمٌ تُحِبُّ الضِّيافَةَ، وَ مَأْمُورٌ بِالْإِجارَةِ،
          
 فَاَضِفْنى‏ وَ اَحْسِنْ ضِيافَتى‏، وَ اَجِرْنا وَ اَحْسِنْ اِجارَتَنا، بِمَنْزِلَةِ اللَّهِ‏ عِنْدَكَ وَ عِنْدَ
       
 آلِ بَيْتِكَ، وَ بِمَنْزِلَتِهِمْ عِنْدَهُ، وَ بِما اسْتَوْدَعَكُمْ مِنْ عِلْمِهِ فَاِنَّهُ اَكْرَمُ الْأَكْرَمينَ ادامه متن

دعای این ساعت

 شیخ عباس قمی در مفاتیح الجنان در این باب نوشته است: 
بدان كه شيخ طوسى و سيّد بن‏باقى و شيخ كفعمى هر روز را به دوازده ساعت منقسم ساخته‏اند و
 هر ساعتى را به امامى از ائمّه اِثنى عشر صلوات‏ اللّه عليهم اجمعين نسبت داده‏اند و براى هر ساعتى دعائى
كه مشتمل بر توسّل به آن امام عالي مقام است ذكر كرده‏اند و اگر چه روايتش را بخصوص ايراد نكرده‏اند امّا معلوم است
 كه چنين امرى را بدون روايت ذكر نمى‏كنند و ما در اين رساله اكتفا مى‏كنيم به آنچه در مصباح المتهجّد است فرموده:
 ساعت هشتم به‏ حضرت امام‏ علی بن موسی الرضا عليهما السلام منسوب است و آن ازمقدار چهار ركعت بعد از ظهر است تا نماز عصر
ادامه متن
چند رسانه ای
Copyright © 2009 The AhlulBayt World Assembly . All right reserved