دعا

  •     
    لوط كه در زمان حضرت ابراهيم مى زيست پسر برادر آن حضرت و پيامبر الهى در شهر سدوم بود.
         
    ثمره ده ها سال تبليغ و فراخوانى او، گرايش افرادى اندك بود. در ميان مردم آن شهر، فساد اخلاق و آلودگى به اوج رسيد به گونه اى كه پيشتر سابقه نداشت.
      
    لوط كه مردم را از گناه بازمى داشت، تهديدش كردند كه اگر از تبليغ دست برندارد او را از شهر بيرون مى كنند.
      
    و گاه به نشانه تمسخر به او مى گفتند: اگر راست مى گويى عذاب الهى را براى ما بياور. لوط دست به دعا برداشت و گفت:
      
    «رَبِّ انْصُرْنى عَلَى الْقَوْمِ المُفْسِدينَ؛
      
    بارالها، مرا بر قوم تبه كار و هرزه پيروز فرما(سوره عنکبوت، آیه30).»
      
    لوط به مردم اعلام كرد من با كردار ناشايست شما دشمنم و دست به دعا برداشت و گفت:
      
    «رَبِّ نَجّنى وَأَهْلى مِمَّا يَعْمَلوُنَ؛
      
    بارالها، من و خاندانم را از كردار ناشايست آنها نجات بخش(سوره شعراء، آیه 169).»
      
    عذاب الهى بر آن مردم در رسيد. لوط و خاندان و پيروان اندكش شبانه از شهر بيرون رفتند و صبحگاهان فرشتگان الهى عذاب آسمانى را بر مردم فاسق و تبه كار آن شهر فرود آوردند.

دعای امروز

زيارت حضرت رسول ‏صلى الله عليه و آله در روز روز شنبه
   
     
اَشْهَدُ اَنْ لااِلهَ ‏اِلَّا اللَّهُ، وَحْدَهُ لاشَريكَ لَهُ، وَاَشْهَدُ اَنَّكَ رَسُولُهُ، وَاَنَّكَ مُحَمَّدُ بْنُ‏
      
عَبْدِاللَّهِ، وَ اَشْهَدُ اَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ رِسالاتِ رَبِّكَ، وَ نَصَحْتَ لِاُمَّتِكَ، وَ جاهَدْتَ فى‏
     
سَبيلِ اللَّهِ بِالْحِكْمَةِ وَ المَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ، وَ اَدَّيْتَ الَّذى‏ عَلَيْكَ مِنَ الْحَقِّ، وَ اَنَّكَ‏
     
 قَدْ رَؤُفْتَ بِالْمُؤْمِنينَ، وَ غَلَظْتَ عَلَى الْكافِرينَ وَ عَبَدْتَ اللَّهَ مُخْلِصاً حَتّى‏
       
 اَتيكَ اليَقينُ، فَبَلَغَ ‏اللَّهُ بِكَ اشَرَفَ مَحَلِّ الْمُكَرَّمينَ، اَلْحَمْدُللَّهِ‏ِ الَّذِى اسْتَنْقَذَنا بِكَ‏
      
 مِنَ الشِّرْكِ وَ الضَّلالِ، اَللّهُمَّ صَلِ‏عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اجْعَلْ صَلَواتِكَ وَ صَلَواتِ‏
‏         
 مَلائِكَتِكَ، وَ اَنْبِيآئِكَ الْمُرْسَلينَ، وَ عِبادِكَ الصَّالِحينَ، وَ اَهْلِ‏
      
 السَّمواتِ ‏وَ الْأَرَضينَ، وَ مَنْ سَبَّحَ لَكَ يا رَبَّ الْعالَمينَ مِنَ‏ الْأَوَّلينَ وَ الْاخِرينَ،
      
 عَلى‏ مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَ رَسُولِكَ، وَ نَبِيِّكَ وَ اَمينِكَ، وَ نَجِيبِكَ‏
      
وَ صَفِيِّكَ وَ صِفْوَتِكَ، وَ خآصَّتِكَ وَ خالِصَتِكَ، وَ خِيَرَتِكَ مِنْ‏
      
 خَلْقِكَ، وَ اَعْطِهِ الْفَضْلَ وَ الْفَضيلَةَ، وَ الْوَسيلَةَ وَ الدَّرَجَةَ الرَّفيعَةَ، وَ ابْعَثْهُ‏
      
 مَقاماً مَحَمْوُداً يَغْبِطُهُ بِهِ الْأَوَّلُونَ وَ الْاخِرُونَ، اَللّهُمَّ اِنَّكَ قُلْتَ:

            

«وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُواْ أَنفُسَهُمْ جَآؤُوكَ فَاسْتَغْفَرُواْ اللّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُواْ اللّهَ تَوَّابًا رَّحِيمًا» 

               
 اِلهى‏ فَقَدْ اَتَيْتُ نَبِيَّكَ مُسْتَغْفِراً تآئِباً مِنْ‏
         
 ذُنُوبى‏، فَصَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ اْغِفْرها لى‏، يا سَيِّدَنا اَتَوَجَّهُ بِكَ،
       
 وَ بِاَهْلِ بَيْتِكَ اِلَى اللَّهِ تَعالى‏ رَبِّكَ وَرَبّى‏ لِيَغْفِرَ لى‏،
     
پس سه مرتبه بگو:
        
اِنَّا للَّهِ‏ِ وَ اِنَّا اِلَيْهِ راجِعُونَ
    
پس بگو:
       
اُصِبْنا بِكَ يا حَبيبَ قُلُوبِنا، فَما اَعْظَمَ‏
    
 الْمُصيبَةَ بِكَ حيَْثُ انْقَطَعَ عَنَّا الْوَحْىُ، وَ حَيْثُ فَقَدْناكَ فَاِنَّا للَّهِ‏ِ وَ اِنَّا اِلَيْهِ‏
       
 راجِعُونَ، يا سَيِّدَنا يا رَسُولَ اللَّهِ، صَلَواتُ اللَّهِ عَلَيْكَ وَ على‏ آلِ بَيْتِكَ‏

     
 الطَّاهِرينَ، هذا يَوْمُ السَّبْتِ وَ هُوَ يَوْمُكَ، وَ اَنَا فيهِ ضَيْفُكَ وَ جارُكَ،
        
 فَاَضِفْنى‏ وَ اَجِرْنى‏، فَاِنَّكَ كَريمٌ تُحِبُّ الضِّيافَةَ، وَ مَأْمُورٌ بِالْإِجارَةِ،
          
 فَاَضِفْنى‏ وَ اَحْسِنْ ضِيافَتى‏، وَ اَجِرْنا وَ اَحْسِنْ اِجارَتَنا، بِمَنْزِلَةِ اللَّهِ‏ عِنْدَكَ وَ عِنْدَ
       
 آلِ بَيْتِكَ، وَ بِمَنْزِلَتِهِمْ عِنْدَهُ، وَ بِما اسْتَوْدَعَكُمْ مِنْ عِلْمِهِ فَاِنَّهُ اَكْرَمُ الْأَكْرَمينَ ادامه متن

دعای این ساعت
blank_page

 شیخ عباس قمی در مفاتیح الجنان در این باب نوشته است:
بدان كه شيخ طوسى و سيّد بن‏باقى و شيخ كفعمى هر روز را به دوازده ساعت منقسم ساخته‏اند و
 هر ساعتى را به امامى از ائمّه اِثنى عشر صلوات‏ اللّه عليهم اجمعين نسبت داده‏اند و براى هر ساعتى دعائى
كه مشتمل بر توسّل به آن امام عالي مقام است ذكر كرده‏اند و اگر چه روايتش را بخصوص ايراد نكرده‏اند امّا معلوم است كه چنين امرى را بدون روايت ذكر نمى‏كنند و ما در اين رساله اكتفا مى‏كنيم به آنچه در مصباح المتهجّد است فرموده  ساعت چهارم به‏ حضرت امام علىّ بن الحسين‏ عليهما السلام منسوب است و آن از ارتفاع نهار است تا زوال شمس.


اَللَّهُمّ َ صَفا نُورُكَ فى‏ اَتَمِّ عَظَمَتِكَ وَ عَلا ضِيآؤُكَ فى‏ اَبْهى‏ ضَوْئِكَ اَسْئَلُكَ بِنُورِكَ الَّذى‏
   
 نَوَّرْتَ بِهِ السَّمواتِ وَ الْأَرَضينَ وَ قَصَمْتَ بِهِ الْجَبابِرَةَ وَ اَحْيَيْتَ بِهِ الْأَمْواتَ‏
    
 وَ اَمَتَّ بِهِ الْأَحْيآءَ وَ جَمَعْتَ بِهِ الْمُتَفَرِّقَ وَ فَرَّقْتَ بِهِ الْمُجْتَمِعَ وَ اَتْمَمْتَ بِهِ‏
    
 الْكَلِماتِ وَ اَقَمْتَ بِهِ السَّمواتِ اَسْئَلُكَ بِحَقِّ وَلِيِّكَ عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ‏ عليهما السلام‏
   
 الذَّآبِّ عَنْ دينِكَ وَ الْمُجاهِدِ فى‏ سَبيلِكَ وَ اُقَدِّمُهُ بَيْنَ يَدَىْ حَوآئِجى‏ اَنْ‏
      
 تُصَلِّىَ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اَنْ تَفْعَلَ بى‏ كَذا وَ كَذا
 
***
      
ترجمه دعای ساعت چهارم:      

      
خدايا! صاف گشته‏ نور تو در كاملترين مقام بزرگيت و والا گشته درخشندگيت در روشن‏ترين پرتوت از تو خواهم بدان نورت كه‏
      
آسمانها و زمينها را بدان منور كردى و پشت گردنكشان را بوسيله آن درهم شكستى و مردگان را بدان زنده كردى‏
     
و زندگان را بدان ميراندى، پراكنده‏ها را بدان گرد آوردى و گردآورده‏ها را بدان پراكنده كردى و سخنانت را بدان تمام كردى و
    
آسمانها را برپا داشتى، از تو خواهم به حق ولى تو على بن الحسين عليهماالسلام‏
    
دفاع كننده از دينت و جهاد كننده در راهت و او را پيش روى حاجتهايم مى‏دارم كه‏
     
درود فرستى بر محمد و آل محمد و درباره من به جای آوری کذا و کذا ( و به جای کذا و کذا حاجت خویش را مطرح می‏کنی)   

چند رسانه ای
Copyright © 2009 The AhlulBayt World Assembly . All right reserved