دعا
  • سوره آل عمران

    رَبَّنَا لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَ هَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْکَ رَحْمَةً إِنَّکَ أَنْتَ الْوَهَّابُ‌ (8)

    رَبَّنَا إِنَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَ قِنَا عَذَابَ النَّارِ (16)

    رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْکَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّکَ سَمِيعُ الدُّعَاءِ (38)

    رَبَّنَا آمَنَّا بِمَا أَنْزَلْتَ وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاکْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ‌ (53)

    وَ مَا کَانَ قَوْلَهُمْ إِلاَّ أَنْ قَالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَ إِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَ ثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَ انْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ

    الْکَافِرِينَ‌ (147)

    الَّذِينَ يَذْکُرُونَ اللَّهَ قِيَاماً وَ قُعُوداً وَ عَلَى جُنُوبِهِمْ وَ يَتَفَکَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ

    هٰذَا بَاطِلاً سُبْحَانَکَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ (191)

    رَبَّنَا إِنَّکَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ وَ مَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصَارٍ (192)

    رَبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِياً يُنَادِي لِلْإِيمَانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّکُمْ فَآمَنَّا رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَ کَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَ تَوَفَّنَا مَعَ

    الْأَبْرَارِ (193)

    رَبَّنَا وَ آتِنَا مَا وَعَدْتَنَا عَلَى رُسُلِکَ وَ لاَ تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّکَ لاَ تُخْلِفُ الْمِيعَادَ (194)

    ***

    ترجمه

    پروردگارا! دل هایمان را پس از آنکه هدایتمان فرمودی منحرف مکن، و از سوی خود رحمتی برما ببخش؛

    زیرا تو بسیار بخشنده ای.﴿8﴾

    پروردگارا! قطعاً ما ایمان آوردیم، پس گناهانمان را بیامرز وما را از عذاب آتش نگاه دار.﴿ 16﴾

    پروردگار خود را خوانده، گفت: پروردگارا! مرا از سوی خود فرزندی پاک و پاکیزه عطا کن، یقیناً تو شنوای

    دعایی.﴿ 38﴾

    پروردگارا! به آنچه نازل کردی ایمان آوردیم و از این پیامبر پیروی کردیم؛ پس ما را در زمره گواهان [که

    پیامبران تواند] بنویس.﴿ 53﴾

    و سخن آنان [در گرما گرم و سختی جنگ] جز این نبود که گفتند: پروردگارا! گناهان ما و زیاده روی در

    کارمان را بر ما ببخش و قدم هایمان را استوار بدار و ما را بر گروه کافران یاری ده.﴿147﴾

    آنان که همواره خدا را ایستاده و نشسته و به پهلو آرمیده یاد می کنند، و پیوسته در آفرینش آسمان ها

    و زمین می اندیشند، [و از عمق قلب همراه با زبان می گویند:] پروردگارا! این [جهان با عظمت] را

    بیهوده نیافریدی، تو از هر عیب و نقصی منزّه و پاکی؛ پس ما را از عذاب آتش نگاهدار.﴿191﴾

    پروردگارا! بی تردید هر که را تو در آتش در آوری، قطعاً خوار و رسوایش کرده ای، و برای ستمکاران هیج

     یاری وجود ندارد.﴿192﴾

    پروردگارا! بی تردید ما [صدای] ندا دهنده ای را شنیدیم [که مردم را] به ایمان فرا می خواند که به

    پروردگارتان ایمان آورید. پس ما ایمان آوردیم. پروردگارا! گناهان ما را بیامرز، و بدی هایمان را از ما محو

    کن، و ما را در زمره نیکوکاران بمیران.﴿193﴾

    پروردگارا! آنچه را که به وسیله فرستادگانت به ما وعده داده ای به ما عطا فرما و روز قیامت، ما را رسوا

    و خوار مکن؛ زیرا تو خلف وعده نمی کنی؟﴿194﴾

    ترجمه استاد انصاریان

دعای امروز
 دعاى صباح حضرت‏اميرالمؤمنين؛ علی ‏عليه السلام
    
 اَللّهُمَّ يامَنْ دَلَعَ لِسانَ الصَّباحِ‏ بِنُطْقِ تَبَلُّجِهِ، وَ سَرَّحَ قِطَعَ الّلَيْلِ الْمُظْلِمِ بِغَياهِبِ‏
       
 تَلَجْلُجِهِ، وَ اَتْقَنَ صُنْعَ الْفَلَكِ الدَّوَّارِ فى‏ مَقاديرِ تَبَرُّجِهِ، وَشَعْشَعَ ضِيآءَ
‏           
 الشَّمْسِ بِنُورِ تَاَجُّجِهِ، يا مَنْ دَلَّ عَلى‏ ذاتِهِ بِذاتِهِ، وَ تَنَزَّهَ عَنْ مُجانَسَةِ
         
 مَخْلُوقاتِهِ، وَ جَلَّ عَنْ مُلائَمَةِ كَيْفِيَّاتِهِ، يا مَنْ قَرُبَ مِنْ خَطَراتِ الظُّنُونِ،
     
 وَ بَعُدَ عَنْ لَحَظاتِ الْعُيُونِ، وَ عَلِمَ بِما كانَ قَبْلَ اَنْ يَكُونَ، يا مَنْ اَرْقَدَنى‏ فى‏
        
 مِهادِ اَمْنِهِ وَ اَمانِهِ، وَاَيْقَظَنى‏ اِلى‏ ما مَنَحَنى‏ بِهِ مِنْ مِنَنِهِ وَ اِحْسانِهِ، وَ كَفَ‏
       
 اَكُفَّ السُّوءِ عَنّى‏ بِيَدِهِ وَ سُلْطانِهِ، صَلِّ اللّهُمَّ عَلَى الدَّليلِ اِلَيْكَ فِى اللَّيْلِ،
           
 الْأَلْيَلِ وَ الْماسِكِ مِنْ‏اَسْبَابِكَ بِحَبْلِ‏الشَّرَفِ‏الْأَطْوَلِ، وَ النَّاصِعِ‏الْحَسَبِ فى‏ ذِرْوَةِ
             
 الْكاهِلِ الْأَعْبَلِ، وَ الثَّابِتِ الْقَدَمِ عَلى‏ زَحاليفِها فِى الزَّمَنِ الْأَوَّلِ، وَعَلى‏ الِهِ‏
         
 الْأَخْيارِ الْمُصْطَفَيْنَ الْأَبْرارِ، وَ افْتَحِ اللّهُمَّ لَنا مَصاريعَ الصَّباحِ بِمَفاتيحِ‏
           
 الرَّحْمَةِ وَ الْفَلاحِ، وَاَلْبِسْنِى اللّهُمَّ مِنْ اَفْضَلِ خِلَعِ الْهِدايَةِ وَ الصَّلاحِ،
        
 وَ اَغْرِسِ اللّهُمَّ بِعَظَمَتِكَ فى‏ شِرْبِ جَنانى‏ يَنابيعَ الخُشُوعِ، وَ اَجْرِ اللّهُمَ‏
          
 لِهَيْبَتِكَ مِنْ اماقى‏ زَفَراتِ الدُّمُوعِ، وَ اَدِّبِ اللّهُمَّ نَزَقَ الْخُرْقِ مِنّى‏ بِاَزِمَّةِ
          
 الْقُنُوعِ، اِلهى‏ اِنْ لَمْ‏تَبْتَدِئْنِى الرَّحْمَةُ مِنْكَ بِحُسْنِ التَّوْفيقِ فَمَنِ السَّالِكُ بى‏
         
 اِلَيْكَ فى‏ واضِحِ الطَّريقِ، وَ اِنْ اَسْلَمَتْنى‏ اَناتُكَ لِقآئِدِ الْأَمَلِ وَالْمُنى‏ فَمَنِ الْمُقيلُ‏
‏         
 عَثَراتى‏ مِنْ كَبَواةِ الْهَوى‏، وَ اِنْ خَذَلَنى‏ نَصْرُكَ عِنْدَ مُحارَبَةِ النَّفْسِ‏
        
 وَ الشَّيْطانِ فَقَدْ وَكَلَنى‏ خِذْلانُكَ اِلى‏ حَيْثُ النَّصَبِ وَ الْحِرْمانِ، اِلهى‏
       
 اَتَرانى‏ مآ اَتَيْتُكَ اِلاَّ مِنْ حَيْثُ الْامالِ، اَمْ عَلِقْتُ بِاَطْرافِ حِبالِكَ اِلاَّ حينَ‏
‏          
 باعَدَتْنى‏ ذُنُوبى‏ عَنْ دارِ الْوِصالِ، فَبِئْسَ الْمَطِيَّةُ الَّتِى امْتَطَتْ نَفْسى‏ مِنْ‏
        
 هَواها، فَواهاً لَها لِما سَوَّلَتْ لَها ظُنُونُها وَ مُناها، وَتَبّاً لَها لِجُرْاَتِها عَلى‏
          
 سَيِّدِها و َمَوْليها، اِلهى‏ قَرَعْتُ بابَ رَحْمَتِكَ بِيَدِ رَجآئى‏، وَ هَرَبْتُ اِلَيْكَ‏
           
 لاجِئاً مِنْ فَرْطِ اَهْوآئى‏، وَ عَلَّقْتُ بِاَطْرافِ حِبالِكَ اَنامِلَ وَلائى‏، فَاْصْفَحِ‏
          
 اللّهُمَّ عَمَّا كُنْتُ اَجْرَمْتُهُ مِنْ زَلَلى‏ وَ خَطآئى‏، وَ اَقِلْنى‏ مِنْ صَرْعَةِ [رِدآئى‏]
         
 فَاِنَّكَ سَيِّدى‏ وَ مَوْلاىَ وَمُعْتَمَدى‏ وَ رَجائى‏، وَ اَنْتَ غايَةُ مَطْلُوبى‏ وَمُناىَ فى‏
          
 مُنْقَلَبى‏ وَ مَثْواىَ، اِلهى‏ كَيْفَ تَطْرُدُ مِسْكيناً الْتَجَأَ اِلَيْكَ مِنَ الذُّنُوبِ هارِباً،
     
 اَمْ كَيْفَ تُخَيِّبُ مُسْتَرْشِداً قَصَدَ اِلى‏ جَنابِكَ ساعِياً، اَمْ كَيْفَ تَرُدُّ ظَمْئانَ وَرَدَ
       
 اِلى‏ حِياضِكَ شارِباً، كَلاَّ وَ حِياضُكَ مُتْرَعَةٌ فى‏ ضَنْكِ الْمُحُولِ وَ بابُكَ‏
         
 مَفْتُوحٌ لِلطَّلَبِ وَ الْوُغُولِ وَ اَنْتَ غايَةُ الْمَسْئُولِ وَ نِهايَةُ الْمَاْمُولِ، اِلهى‏
         
 هذِهِ اَزِمَّةُ نَفْسى‏ عَقَلْتُها بِعِقالِ مَشِيَّتِكَ، وَ هذِهِ اَعْبآءُ ذُنُوبى‏ دَرَاْتُها بِعَفْوِكَ‏
          
 وَ رَحْمَتِكَ، وَهذِهِ اَهْوآئِىَ الْمُضِلَّةُ وَكَلْتُها اِلى‏ جَنابِ لُطْفِكَ  وَرَاْفَتِكَ،
‏        
 فَاجْعَلِ اللّهُمَّ صَباحى‏ هذا ناِزلاً عَلَىَّ بِضِيآءِ الْهُدى‏، وَ بِالسَّلامَةِ فِى‏
           
 الدّينِ وَ الدُّنْيا، وَمَسآئى‏ جُنَّةً مِنْ كَيْدِ الْعِدى‏، وَ وِقايَهً مِنْ مُرْدِياتِ الْهَوى‏،
            
 اِنَّكَ قادِرٌ عَلى‏ ما تَشآءُ، تُؤتِى الْمُلْكَ مَنْ تَشآءُ، وَ تَنْزِ عُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشآءُ،
              
 وَ تُعِزُّ مَنْ تَشآءُ، وَ تُذِلُّ مَنْ تَشآءُ، بِيَدِكَ الْخَيْرُ اِنَّكَ عَلى‏ كُلِ‏ّ شَىْ‏ءٍ قَديرٌ،
           
 تُولِجُ اللَيْلَ فى‏ النَّهارِ، وَ تُولِجُ النَّهارَ فِى اللَّيْلِ، وَ تُخْرِجُ الْحَىَّ مِنَ الْمَيِّتِ،
            
 وَ تُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَىِّ، وَ تَرْزُقُ مَنْ تَشآءُ بِغَيْرِ حِسابٍ، لا اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ،
               
 سُبْحانَكَ اللّهُمَّ وَ بِحَمْدِكَ، مَنْ ذايَعْرِفُ ‏قَدْرَكَ‏ فَلا يَخافُكَ، وَ مَن ذايَعْلَمُ ما اَنْتَ‏
          
 فَلا يَهابُكَ، اَلَّفْتَ بِقُدْرَتِكَ الْفِرَقَ، وَ فَلَقْتَ بِلُطْفِكَ الْفَلَقَ، وَ اَنَرْتَ بِكَرَمِكَ‏
             
 دَياجِىَ‏الْغَسَقِ،وَ اَنْهَرْتَ‏الْمِياهَ‏مِنَ‏الصُّمِ‏الصَّياخيدِ عَذْباً وَ اُجاجاً، وَ اَنْزَلْتَ مِنَ‏
            
 الْمُعْصِراتِ ماءً ثَجَّاجاً، وَ جَعَلْتَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ لِلْبَرِيَّةِ سِراجاً وَهَّاجاً، مِنْ‏
           
 غَيْرِ اَنْ تُمارِسَ فيمَا ابْتَدَاْتَ بِهِ لُغُوباً وَ لا عِلاجاً، فَيا مَنْ تَوَحَّدَ بِالْعِزِّ
             
 وَالْبَقآءِ، وَ قَهَرَ عِبادَهُ بِالْمَوْتِ وَ الْفَناءِ، صَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الْاَتْقِيآءِ، وَ اسْمَعْ‏
           
 نِدآئى‏، وَ اسْتَجِبْ دُعآئى‏، وَ حَقِّقْ بِفَضْلِكَ اَمَلى‏ وَ رَجآئى‏، يا خَيْرَ مَنْ دُعِىَ‏
         
 لِكَشْفِ الضُّرِّ وَ الْمَاْمُولِ لِكُلِّ عُسْرٍ وَيُسْرٍ، بِكَ اَنْزَلْتُ حاجَتى‏، فَلا تَرُدَّنى‏
 
 مِنْ سَنِىِّ مَواهِبِكَ خآئِباً، ياكَريمُ ياكَريمُ ياكَريمُ، بِرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرَّاحِمينَ،
       
 وَصَلَّى اللَّهُ عَلى‏ خَيْرِ خَلْقِهِ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ اَجْمَعينَ
ادامه متن
دعای این ساعت


 شیخ عباس قمی در مفاتیح الجنان در این باب نوشته است: 
بدان كه شيخ طوسى و سيّد بن‏باقى و شيخ كفعمى هر روز را به دوازده ساعت منقسم ساخته‏اند و
 هر ساعتى را به امامى از ائمّه اِثنى عشر صلوات‏ اللّه عليهم اجمعين نسبت داده‏اند و براى هر ساعتى دعائى
كه مشتمل بر توسّل به آن امام عالي مقام است ذكر كرده‏اند و اگر چه روايتش را بخصوص ايراد نكرده‏اند امّا معلوم است
 كه چنين امرى را بدون روايت ذكر نمى‏كنند و ما در اين رساله اكتفا مى‏كنيم به آنچه در مصباح المتهجّد است فرموده:
 
ساعت نهم به‏ حضرت امام محمّد تقى‏عليه السلام منسوب است آن از نماز عصر است تا دو ساعت بعد
ادامه متن
چند رسانه ای
Copyright © 2009 The AhlulBayt World Assembly . All right reserved