دعا


  •   
    شعيب يكى از پيامبران الهى بود كه در راه ابلاغ توحيد و هدايت مردم رنج ها برد و از نامردمان و پيروان شرك و شيطان مصيبت ها كشيد.
      
    مردمان مدين، هم در اعتقادات و باورها دچار گمراهى و كج انديشى بودند وهم در رفتارهاى اجتماعى به بيراهه مى رفتند و هم در دادوستداهل خيانت بودند.
       
    شعيب به فرمان الهى دامن همت به كمرزده به تبليغ توحيد ناب، و مبارزه با مفاسد اجتماعى و اقتصادى آنان مى پرداخت
    ادامه متن
دعای امروز
    دعاى روز دوشنبه‏
   
 اَلْحَمْدُ للَّهِ‏ِ الَّذى‏ لَمْ يُشْهِدْ اَحَداً حينَ فَطَرَ السَّمواتِ وَ الْاَرْضَ وَ لاَاتَّخَذَ مُعيناً
   
حينَ بَرَءَ النَّسَماتِ، لَمْ يُشارَكْ فِى الْإِلهِيَّةِ، وَ لَمْ يُظاهَرْ فِى الْوَحْدانِيَّةِ، كَلَّتِ‏
         
 الْاَلْسُنُ عَنْ غايَةِ صِفَتِهِ، وَ الْعُقُولُ عَنْ كُنْهِ مَعْرِفَتِهِ، وَ تَواضَعَتِ الْجَبابِرَةُ
           
 لِهَيْبَتِهِ، وَ عَنَتِ الْوُجُوهُ لِخَشْيَتِهِ، وَ انْقادَ كُلُّ عَظيمٍ لِعَظَمَتِهِ، فَلَكَ الْحَمْدُ
           
 مُتَواتِراً مُتَّسِقاً وَ مُتَوالِياً مُسْتَوْسِقاً، [ثِقاً] وَصَلَواتُهُ عَلى‏ رَسُولِهِ اَبَداً، وَ
           
 سَلامُهُ دآئِماً، سَرْمَداً اَللّهُمَّ اجْعَلْ اَوَّلَ يَوْمى‏ هذا صَلاحاً، وَ اَوْسَطَهُ فَلاحاً،
   
 وَ آخِرَهُ نَجاحاً، وَاَعُوذُ بِكَ مِنْ يَوْمٍ اَوَّلُهُ فَزَعٌ، وَ اَوسَطُهُ جَزَعٌ، وَ آخِرُهُ وَجَعٌ،
   
 اَللّهُمَّ اِنّى‏ اَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ نَذْرٍ نَذَرْتُهُ، وَ كُلِّ وَعْدٍ وَعَدْتُهُ، وَ كُلِّ عَهْدٍ عاهَدْتُهُ‏
   
 ثُمَّ لَمْ اَفِ بِهِ، وَ اَسْئَلُكَ فى‏ مَظالِمِ عِبادِكَ عِنْدى‏، فَاَيُّما عَبْدٍ مِنْ عَبيدِكَ اَوْ اَمَةٍ
   
 مِنْ اِمآئِكَ، كانَتْ لَهُ قِبَلى‏ مَظْلِمَةٌ ظَلَمْتُها اِيَّاهُ فى‏ نَفْسِهِ، اَوْ فى‏ عِرْضِهِ اَوْ فى‏
    
 مالِهِ، اَوْ فى‏ اَهْلِهِ وَ وَلَدِهِ، اَوْ غيبَةٌ اغْتَبْتُهُ بِها، اَوْ تَحامُلٌ عَلَيْهِ بِمَيْلٍ اَوْ هَوىً‏
       
 اَوْ اَنَفَةٍ اَوْ حَمِيَّةٍ، اَوْ رِيآءٍ اَوْ عَصَبِيَّةٍ، غآئِباً كانَ اَوْ شاهِداً، وَحَيّاً كانَ اَوْ مَيِّتاً،
           
 فَقَصُرَتْ يَدى‏ وَضاقَ وُسْعى‏ عَنْ رَدِّها اِلَيْهِ وَالْتَحَلُّلِ مِنْهُ، فَاَسْئَلُكَ يا مَنْ‏
         
 يَمْلِكُ الْحاجاتِ، وَهِىَ مُسْتَجيبَةٌ لِمَشِيَّتِهِ، وَ مُسْرِعَةٌ اِلى‏ اِرادَتِهِ، اَنْ تُصَلِىَ‏
            
 عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ اَنْ تُرْضِيَهُ عَنّى‏ بِما شِئْتَ، وَ تَهَبَ لى‏ مِنْ عِنْدِكَ‏
           
 رَحْمَةً، اِنَّهُ لا تَنْقُصُكَ الْمَغْفِرَةُ، وَ لا تَضُرُّكَ الْمَوْهِبَةُ، يا اَرْحَمَ الرَّاحِمينَ،
  
 اَللّهُمَّ اَوْلِنى‏ فى‏ كُلِّ يَوْمِ اثْنَيْنِ نِعْمَتَيْنِ مِنْكَ ثِنْتَيْنِ، سَعادَةً فى‏ اَوَّلِهِ بِطاعَتِكَ،
         
 وَ نِعْمَةً فى‏ اخِرِهِ بِمَغْفِرَتِكَ، يا مَنْ هُوَ الْإِلهُ، وَ لا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ سِواهُ
ادامه متن
دعای این ساعت
blank_page

 شیخ عباس قمی در مفاتیح الجنان در این باب نوشته است:
بدان كه شيخ طوسى و سيّد بن‏باقى و شيخ كفعمى هر روز را به دوازده ساعت منقسم ساخته‏اند و
 هر ساعتى را به امامى از ائمّه اِثنى عشر صلوات‏ اللّه عليهم اجمعين نسبت داده‏اند و براى هر ساعتى دعائى
كه مشتمل بر توسّل به آن امام عالي مقام است ذكر كرده‏اند و اگر چه روايتش را بخصوص ايراد نكرده‏اند امّا معلوم است كه چنين امرى را بدون روايت ذكر نمى‏كنند و ما در اين رساله اكتفا مى‏كنيم به آنچه در مصباح المتهجّد است فرموده  ساعت چهارم به‏ حضرت امام علىّ بن الحسين‏ عليهما السلام منسوب است و آن از ارتفاع نهار است تا زوال شمس.


اَللَّهُمّ َ صَفا نُورُكَ فى‏ اَتَمِّ عَظَمَتِكَ وَ عَلا ضِيآؤُكَ فى‏ اَبْهى‏ ضَوْئِكَ اَسْئَلُكَ بِنُورِكَ الَّذى‏
   
 نَوَّرْتَ بِهِ السَّمواتِ وَ الْأَرَضينَ وَ قَصَمْتَ بِهِ الْجَبابِرَةَ وَ اَحْيَيْتَ بِهِ الْأَمْواتَ‏
    
 وَ اَمَتَّ بِهِ الْأَحْيآءَ وَ جَمَعْتَ بِهِ الْمُتَفَرِّقَ وَ فَرَّقْتَ بِهِ الْمُجْتَمِعَ وَ اَتْمَمْتَ بِهِ‏
    
 الْكَلِماتِ وَ اَقَمْتَ بِهِ السَّمواتِ اَسْئَلُكَ بِحَقِّ وَلِيِّكَ عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ‏ عليهما السلام‏
   
 الذَّآبِّ عَنْ دينِكَ وَ الْمُجاهِدِ فى‏ سَبيلِكَ وَ اُقَدِّمُهُ بَيْنَ يَدَىْ حَوآئِجى‏ اَنْ‏
      
 تُصَلِّىَ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اَنْ تَفْعَلَ بى‏ كَذا وَ كَذا
 
***
      
ترجمه دعای ساعت چهارم:      

      
خدايا! صاف گشته‏ نور تو در كاملترين مقام بزرگيت و والا گشته درخشندگيت در روشن‏ترين پرتوت از تو خواهم بدان نورت كه‏
      
آسمانها و زمينها را بدان منور كردى و پشت گردنكشان را بوسيله آن درهم شكستى و مردگان را بدان زنده كردى‏
     
و زندگان را بدان ميراندى، پراكنده‏ها را بدان گرد آوردى و گردآورده‏ها را بدان پراكنده كردى و سخنانت را بدان تمام كردى و
    
آسمانها را برپا داشتى، از تو خواهم به حق ولى تو على بن الحسين عليهماالسلام‏
    
دفاع كننده از دينت و جهاد كننده در راهت و او را پيش روى حاجتهايم مى‏دارم كه‏
     
درود فرستى بر محمد و آل محمد و درباره من به جای آوری کذا و کذا ( و به جای کذا و کذا حاجت خویش را مطرح می‏کنی)   

چند رسانه ای
Copyright © 2009 The AhlulBayt World Assembly . All right reserved