• تاريخ: پنج شنبه 8 ارديبهشت 1390

ماه مبارک رمضان


           

وقايع روز اول ماه رمضان

  بدان كه در شب غره اين ماه، در سال 654 واقعه احتراق مسجد نبوى (ص ) واقع شد. طی این حادثه، سقف، منبر، و در ها، آتش گرفت و مسجد به طور کامل سوخت.

 

  در روز اول اين ماه بنابر اقول شيخ بهائى، در سال دهم بعثت، خديجه كبرى در سن شصت و پنج سالگى رحلت كرد و پيغمبر(ص ) در قبر او نازل شد. حقير روز دهم را اختيار كردم.


  و نيز در غره اين ماه، سنه 428 شيخ الرئيس، ابو على حسين بن عبدالله بن سينا نادره عصر و اعجوبه دهر، صاحب كتاب شفا، قانون و اشارات در همدان وفات يافت .

 

روز سوم

 

  روايت شده كه انجيل در اين روز بر حضرت عيسى (ع) نازل شده است.

 

  در اين روز بروايت عاصمى وفات حضرت فاطمه (ع ) واقع شده.

 

  در شب گذشته سنه 413 شيخ مفيد، محمد بن محمدبن النعمان عليهم الرضوان در بغداد وفات يافت و در اين روز شيعه و سنى براى تشييع او اجتماع كردند و چندان جمعيت بود كه ميدان اشنان بر مردم تنگ شد و بغير از جماعت اهل سنت هشتاد هزار نفر شيعه جمع شده بود و تمامى براى آن جناب مي گريستند و مانند چنان روزى ديده نشده بود. سيد مرتضى بر آن جناب نماز خواند قبر شريفش در پائين پاى حضرت جواد(ع) پهلوى قبر شيخش ابوالقاسم جعفر بن قولويه قمى واقع است. مدائح اين شيخ بزرگوار زياده از آن است كه ذكر شود و بس است در فضيلت او ملاحظه توقيعات شريفه صادره از امام زمان (ع ) كه از براى اين بزرگوار، چه مرقوم فرموده .
و حكى انه وجد مكتوبا على قبره بخط القائم عليه السلام :

لاصوت الناعى بفقدك انه

 

يوم على آل الرسول عظيم

 

ان كنت قد غيبت فى جدث الثرى

 

فالعدل و التوحيد فيك مقيم

 

و القائم المهدى يفرح كلما

 

تليت عليك من الدروس من الدروس علوم

 

  همچنین در اين روز، سال 576 شيخ متبحر، عبدالله بن احمد معروف به ابن خشاب نحوى وفات يافت.

 

روز ششم

 

  در اين روز تورات، بر حضرت موسى بن عمران عليه السلام نازل شد.

 

  در اين روز سنه 201 مردم با حضرت امام رضا (ع ) بيعت كردند.  مجمل اين واقع آن است كه مأمون در سنه 200، به خاطر برخی مصلحت سنجی ها، رجاءبن ابى الضحاك را با بعضى از مخصوصان خود بخدمت امام رضا(ع)، به مدينه فرستاد تا ایشان را به مرو احضار نمايند. پس از این که آن حضرت را از مدينه به مرو آوردند، مأمون آن حضرت را مجبور به پذیرش ولایت عهدی کرد. در مثل چنين روزى مأمون، مجلسى عظيم ترتيب داد و كرسى آن حضرت را در پهلوى كرسى خود گذاشت و دو بالشت بزرگ براى آن حضرت قرار داد و جميع اكابر و اشراف و سادات و علما را جمع كرد اول پسر خود عباس را امر كرد كه با حضرتش بيعت كند و بعد از آن ساير مردم بيعت كردند پس بدره هاى زر آوردند و جوائز بسيار بمردم داده شد و خطبا و شعراء برخاستند خطبه و قصائد غراء در شأن آن حضرت خواندند و جائزه خود را گرفتند و امر شد در رؤ س ‍ منابر و منابر نام آنحضرت را بلند گردانند و وجوه دنانير و دارهم را بنام نامى و لقب گرامى آنحضرت مزين گردانند و در همان سال در مدينه بر منبر رسول خدا (ص ) خطبه خواندند و در دعاى بحضرت امام رضا عليه السلام گفتند: ولى عهد المسلمين على بن موسى بن جعفر بن محمد بن على بن الحسين بن على بن ابيطالب عليه السلام .ستة اباء هم ما هم افضل من يشرب صوب الغمام .

در اين روز نيز سنه ،253 سرى سقسطى كه يكى از رجال طريقت و خال ابوالقاسم جنيد است در بغداد وفات كرد.

  و هم در اين روز سنه 463 شيخ فقيه جليل سلار بن عبدالعزيز ديلمى كه از بزرگان شاگردان شيخ مفيد و سيدمرتضى است و صاحب كتاب مراسم است وفات كرد .

 

روز دهم

 

  در اين روز سه سال پيش از هجرت، حضرت خديجه سلام الله عليها از دنيا رحلت كرد. جلات شأنش زياده از آن است كه احصا شود.

 

  در روز دهم نيز سنه 60 رسولان اهل كوفه نامه هاى ايشان را براى امام حسين علیه السلام به مكه رسانيدند و پیوسته كاغذها و نامه ها رسيد تا نيمه ماه، دوازده هزار كاغذ نزد آن حضرت جمع شد پس آنحضرت مسلم را بكوفه روانه فرمود چنانچه بعد اشاره به آن خواهم نمود.

  و نيز در روز دهم و بقولى در روز 16 سنه 463 سيد عالم جليل ابويعلى محمد بن الحسن بن حمزة الجعفرى، فقيه و متكلم و جالس در مجلس شيخ مفيد وفات كرد و در خانه خودش در بغداد مدفون شد.

 

روز دوازدهم

 

  در اين روز سنه 597،عبدالرحمن بن على معروف به ابوالفرج ابن جوزى حنبلى در بغداد وفات كرد و ابو المظفر يوسف بن قزعلى، صاحب تذكره و تاريخ، سبط ( نوه دختری) او است كه در اواخر سنه 654 در دمشق وفات كرد. گويند: ابن جوزى به خط خود کتاب های بسیاری نوشته بود. او ريزه هاى تراش قلم خود را كه با آن حديث نوشته بود، جمع كرده بوده، وقت مردن وصيت كرد كه آب غسل مرا با آن ريزه هاى قلم گرم نمائيد. چون وفات كرد آب غسل او را با آنها گرم كردند و كفايت كرد، بلكه زياد هم آمد.

روز سیزدهم

 

 در اين روز سال 95حجاج ثقفى به علت بیماری خوره كه در جوف او پيدا شد، به دركات جحيم پيوست و در شهر واسط، كه از بناهاى خود او است به خاك رفت. تعداد كشتگان او بغير از آن چه كه بسبب حروب و عساكر او كشته شده اند، به صد و بيست هزار نفر می رسد. در زندان او پنجاه هزار مرد و سى هزار زن كه شانزده هزار از آنها برهنه و عريان بودند، از دنيا رفتند، و مرد و زن را با هم حبس مي كرد و محبس او را سقفى و ساترى نبود.حجاج، از شيعيان اميرالمؤ منين (ع ) و خواص آن حضرت را به شهادت رساند که كميل بن زياد و قنبر، از آن گروه بودند.

 

  همچنین در سال ،418 ابوالقاسم حسين بن على وزير مغربى كه مردى فاضل و عاقل و شجاع و صاحب تصنيفات و قليل النظير بوده وفات كرد. مادرش فاطمه، دختر نعمانى،  صاحب كتاب غيبت است .

 

روز چهاردهم

 

  در اين روز، در سال 67 مختار ابن ابى عبيده، در كوفه كشته شد. در جنگى كه ما بين او و معصب بن زبير واقع شد و پس از قتل مختار، مصعب بر كوفه مسلط شد و داخل دارالاماره گردىد و اصحاب مختار را يكايك كشت. سپس حرم مختار را طلبيد و امر كرد كه از مختار تبرى جويند و او را لعنت كنند و الا كشته خداهند شد. همه آنها تبرى جستند جز دختر سمرة بن جندب و دختر نعمان بن بشير انصارى كه گفتند: چگونه لعن كنيم و بيرازى بجوئيم از مردى كه مي گفت: رب من خدا است و قائم الليل و صائم النهار بود و جان خود را در راه خدا و رسول (ص ) و در خون خواهى از كشندگان امام حسين (ع) بذل نمود و دل ها را از كشتن ايشان شفا داد. مصعب اين مطلب را براى برادرش عبدالله نوشت. جواب آمد كه باید از مختار تبرى جويند و اگر نه كشته شوند. دختر سمرة ، مختار را لعن كرد و وزنده ماند و دختر نعمان  ابا كرد و كشته شد. واقعه كشته شدن مصعب در روز 13 جمادى الاولى ذكر خواهد شد.

 

روز پانزدهم

 

  در اين روز سال دوم هجرى و بقول بعضى سال سوم، میلاد با سعادت حضرت مجتبى عليه السلام واقع شد. و روز هفتم او، جبرئيل براى تهنيت بر پيغمبر نازل گرديد و امر كرد كه او را نام و كنيت بگذارد و سرش را بتراشد و برایش عقيقه کند و گوشش را سوراخ كند. روايت است كه امام حسن علیه السلام از سر تا بسينه شبيه حضرت رسول الله بوده .

 

  شيخ مفيد فرموده: كه تولد امام محمد تقى (ع ) نيز در اين روز بوده، ولی مشهور، دهم رجب است

 

  و در اينروز سنه 3 حضرت رسول (ص ) با زينب بنت خزيمه ازدواج کرد. او قبل از آن،همسر عبيدة بن الحارث بوده كه در بدر شهيد شد و مدت هشت ماه در خانه رسول خدا(ص ) بود و در ربيع الاخر وفات كرد و او را به خاطر كثرت  شفقت و ترحم و اطعام مسکینان، ام المساكين نامیدند.

 

  و در اين روز سنه 6 حضرت امام حسين علیه السلام، مسلم را به جانب كوفه روانه كرد و جواب نامه كوفيان را داد و در آن نوشت كه به سوى شما برادر و پسر عم ثقه اهل بيت خويش مسلم بن عقيل را فرستادم. پس اگر او به من بنويسد كه راى عقلاء و دانايان و اشراف شما بر آنچه در نامه ها درج كرده ايد، مجتمع شده است همانا به زودى به سوى شما خواهم آمد انشاء الله .


  و در اين روز سنه 383 فاضل اديب و شاعر متبحر لبيب ابوبكر خوارزمى، محمد بن العباس در نيشابور وفات كرد. او همان کسی است که وقتى خواست بر صاحب ابن عباد وارد شود به حاجب گفت كه به جانب صاحب بگو كه يكى از ادبا اذن ورود می خواهد. صاحب پيغام داد كه من قرار داده ام كه اجازه ندهم به اديبى كه بيست هزار شعر از دواوين عرب از حفظ نداشته باشد. ابوبكر جواب داد كه اين مقدار شعر از نظم مردان مي خواهى يا از نظم زنان. چون اين جواب بهصاحب رسيد، دانست كه ابوبكر است. به او اجازه ورود داد و با وى انس گرفت و به واسطه صاحب، بر عضدالدوله وارد شد و مرتبه رفيعى پيد كرد. اما در آخر امر كفران نعمت صاحب نمود و او را هجو كرد و بعد از چندى وفات نمود. او پسر خواهر محمد بن جرير طبرى  است و كلمات علما در تعيين طبرى مختلف است كه آيا طبرى مورخ شافعى است و يا طبرى امامى، و مقامى را جاى بسط نيست .

روز هفدهم

 

  در اين روز در سال دوم هجری، واقعه بدر اتفاق افتاد و مسلمانان سيصد و سيزده نفر بودند و مشركين نهصد و بيست نفر. هفتاد نفر از مشركين اسير شدند و هفتاد نفر كشته شدند كه از جمله رؤ ساء ايشان : عبته ، شيبه ، وليد، عاص بن سعيد، زمعة بن الاسود و نوفل بوده و بيشتر ايشان بشمشير اميرالمؤ منين (ع ) بدركات جحيم شتافتند.


  و در اين روز محمد بن مسلم  فقيه مدنى تابعى معروف به زهرى (بضم زاى و سكون ها) وفات كرد و جد ش عبدالله بن شهاب بن زهره، در بدر با مشركين بوده.

 

  و در اين روز سنه 710 به قول شيخ بهائىره قطب شيرازى  وفات كرد و حقير حال او را در روز 24 اين ماه ذكر مي كنم .

 

روز نوزدهم

 

  در صبح اين روز سنه 40 حضرت اميرالمؤ منين علیه السلام را ضربت زدند. مجمل واقعه آنكه در سال چهلم گروهى از خوارج در مكه جمع شدند و مذاكره نهروان  كردند و بر گشتگان نهروان بگريستند و سه نفر با هم معاهده كردند كه در يكشب امير المؤ منين ع  و عمر و عاص و معاويه را بكشند. كشتن على عليه السلام را ابن ملجم بر عهده گرفت و وارد كوفه و انتظار کشید تا شب نوزدهم ماه رمضان رسيد.

  و بدان كه واقدى  گفته: كه در شب قتل امير المؤ منين ع  سنه 40 على بن عبدالله بن عباس، جد سفاح و منصور متولد شد و اين نزد احقر بعيد است بلكه او قبل از شهادت امام علی به دنیا آمد و امير المؤ منين عليه السلام او را على  نام نهاد و ابوالحسن  كنيه داد

 

و در اين روز سنه 648 آية الله علامه حلى  متولد شده و شايد در روز 21 محرم اشاره بحال اين بزرگوار بنمايم .

 

روز بیستم

 

  و در اين روز در سال 8 هجری، فتح مكه واقع شده و رسولخدا(ص ) به مسجد الحرام آمد و با محجن خود استلام فرمود و آهنگ تخريب اصنام و اوثان فرمود. سيصد و شصت بت در اطراف خانه كعبه نصب بود. رسولخدا(ص ) با چوبى كه در دست داشت بهر كدام اشاره فرمود و آيه  قل جاء الحق خواند، تمامى نگون ساز شدند. پس حضرت رسول (ص ) داخل کعبه شد و نماز گذاشت و بيرون آمد و عضادتين باب را بگرفت و تهليلات معروف لااله الاالله وحده را خواند.
مردم قريش صف كشيده بودند و تمامى درترس بودند كه پيغمبر(ص ) با ايشان چه خواهد كرد.حضرت ايشان را خطاب كرد كه در حق خويش چه گمان ميبريد. گمان خير آنگاه آنحضرت فرمود من آن گويم كه برادرم يوسف گفت :
لا تثريب عليكم اليوم يغفر الله و هو ارحم الرحمين. و جرم و جنايت ايشان را بخشید.


  سوره مباركه اذا جاء نصر الله كه آخرین سوره اي است كه نازل شده، در اين روز نازل شد.

  و نقل شده كه در همين روز امير المؤ منين عليه السلام پاى بر دوش پيغمبر گذاشت و بالاى بام كعبه رفت و بتها را به زمين انداخت و در هم شكست و بر عابت خود را از ميزاب كعبه بزير انداخت .

  و در اين روز سنه 542 سيد شريف ابو السعادات هبة الله بن على حسنى، معروف به ابن الشجرى بغدادى نحوى، صاحب امالى و غيره، وفات يافت. اين سيد جليل از اكابر علماى اماميه و مشايخ ايشان است رضوان الله عليهم .

  و در اين روز سنه 626 ياقوت حموى، صاحب معاجم ثلاثه و مراصد الاطلاع وفات يافت و او اولا مملوك يكى از تجار بغداد بوده و هم مايل به مذهب خوارج بوده. مردم ميخواستند او را بكشند. لاجرم از بغداد به حلب و موصل فرار كرد و از آن جا به خراسان هكذا. كسي كه مراجعه كند، مي داند كه او درچه مرتبه از احاطه و اطلاع بوده .

روز بیست و یکم


  بدان كه در اين شب، حضرت رسول صلى الله عليه و آله به معراج رفت.

 

حضرت عيسى عليه السلام در اين شب به آسمان بالا برده شد.

 

در اين شب حضرت موسى عليه السلام و حضرت يوشع بن نون وصى آنجناب از دنيا رحلت فرمودند.

 

در اين شب شهادت مولاى ما امير المؤ منين علیه السلام واقع شد.

روز بیست و دوم

 

  در اين روز سنه 273 ابن ماجه قزوينى، محمد بن يزيد بن ماجه، صاحب كتاب سنن مشهور وفات كرد و بعضى كتاب او را يكى از صحاح ست شمرده اند.

  و در اين روز سنه 1286 شيخ اجل افقه الفقهاء و العلماء شيخ العراقين مرحوم شيخ عبدالحسين طهرانى، استاد شيخ ما جناب حاجى ميرزا حسين نورى، رحمة الله عليهما وفات يافت. قبر شريفش در باب سلطانيه صحن حسينى عليه السلام، واقع است .جلالت شأن آن جناب و خدمات آن بزرگوار نسبت به تعميرات بقاع مطهره و قباب ساميه ائمه عراق عليهم السلام مشهور و مشهود است جزاه الله خيرالجزاء.

روز بیست و سوم

 

  در اين روز سنه 230 احمد بن طولون صاحب ديار مصريه و شاميه، متولد شده .

 

روز بیست و چهارم

 

  شيخ بهائى فرموده كه: در اين روز سنه 65 متغلب بنى اميه، مروان بن حكم هلاك شد و سببش آن بود كه تزويج كرده بود زن يزيد بن معاويه را. روزى به پسر زنش، خالد بن يزيدگفت: يا بن الوظيه. زنش چون شنيد در غضب شد و روزى در وقت خواب مروان، بالشتی بر صورتش نهاد و با كنيزگان روى آن نشست تا مروان هلاك شد. در آن وقت 63 سال از عمر نحسش گذشته بود. او بعد از معاوية بن يزيد با امارت رسيد و نه ماه و كسرى مدت سلطنت او بود..

  و در اين روز سنه 354 ابولطيب احمد بن حسين كوفى معروف به متنبى شاعر، در اراضى بغداد بسبب محاربه با جمعى از قطاعان طريق كشته گشت و او را متنبى گفتند براى آنكه نقل شده كه ادعاى نبوت كرد و در باديه سماوه خلق بسيارى بر او گرد آمدند و امير حمص او را بگرفت و توبه داد و از كثرت حفظ او، سمعانى نقل كرده كه بيك نظر مطالب سى ورقه را از بر ميكرده .

 

و در اين روز به قول سيوطى، در بغيه و غيره سنه 710 قطب شيرازى محمود بن مسعود بن مصلح شيرازى در تبريز وفات كرد و در نزديك قبر بيضاوى به خاك رفت. قطب در اول شاگرد كاتبى بوده چون محقق طوسى به قزوين آمد و بمنزل كاتبى تشريف برد كاتبى، قطب را باو سپرد. او ملازمت خواجه را اختيار نمود و از او علوم بسيار استفاده كرد تا حدي كه او را به خاطر كثرت علم، علامه گفتند. ما بين قطب و پسر خواهرش، شيخ سعدى مطابياتى است كه جاى ذكرش نيست .

  روز بیست و پنجم

 

  و در اين روز سنه 518 اديب اريب، ابوالفضل احمد بن محمد ميدانى  نيشابورى، صاحب مجمع الامثال و غيره وفات يافت.

در اين روز سنه 544 فخر رازى متولد شد.

 

  و در اين روز سنه 693 ابو عبدالله محمد قاضى القضاة احمد بن خليل خوبى شافعى دمشقى صاحب شرح فصول ابن معط و غيره وفات كرد. پدرش همان است كه تفسير فخر رازى را از سوره عنكبوت تا آخر سوره يس و از سوره والصافات تا بآخر را تكميل كرده.

 

  در اين روز سنه 1137 كه ايام فتنه افاغنه در اصفهان بود شيخ فقيه اعجوبه دهر بهاء الدين مولانا محمد بن تاج الدين حسن بن محمد اصفهانى معروف به فاضل هندى وفات كرد. به جهت آن كه دوران کودکی در بلاد هند بوده، هندی نامیده اند. آن جناب را مصنفات بسيار است مانند كشف اللثام شرح لمعه، شرح قصيده سيد حميرى، تفسير قرآن، تلخيص شفا و غيرها. مزارش در تخت فولاد اصفهان است .

 

روز بیست و ششم

 

  در اين روز سنه 1125 محقق مدقق، آقا جمال الدين بن المحقق آقا حسين خوانسارى، صاحب مؤ لفات رائقه كه از جمله حاشيه بر شرح لمعه است كه در نهايت تحقيق و اتقان نوشته وفات كرد. مزار شريفش در تخت فولاد است. در نزد قبه مرحوم والدش كه شاه سليمان صفوى بنا كرده. رحمهم الله تعالی.

 

روز بیست و هفتم

 

  و در اين روز در سال 1111 مروج مذهب جعفرى، فخر الشيعه و محيى الشريعه العالم الربانى مولانا محمد باقر بن محمد تقى الاصفهانى المشتهر بالمجلسى المطلق او بالمجلسى الثانى وفات يافت. آثار و تأليفات او اشهر از آن است كه ذكر شود. شيخ ما محدث نورى، رساله اى در حال اين بزرگوار نوشته که موسوم به الفيض القدسى است. مدت عمرش هفتاد و سه سال بوده و تاريخ ولادتش: «جامع كتاب بحار الانوار» می باشد. در تاريخ وفاتش نظم و نثر بمناسبت بسيار گفته شده لكن هيچكدام مثل اين بيت نيست :

ماه رمضان چه بيست و هفتمش كم شد

 

تاريخ وفات باقر اعلم شد

چه مضمون اين شعر متضمن است روز و ماه و سال وفات را بدون ارتكاب ضرورت و اطناب ولله دره .قبر شريفش الان ملجأ خلايق است در جامع عتيق اصفهان و از مشهورات است.

 

روز سی ام

 

  در اين روز سنه 622 احمد بن المستضئى ناصر بالله، خليفه سى و چهارم عباسى وفات يافت. مدت خلافتش ‍ چهل و هفت سال بود. بقعه عباس و ائمه اربعه عليهم السلام در بقيع و مادرش از بناهاى او است. در سنه 570 قبه اى براى بقعه حضرت حمزه (ع ) در احدبنا كرده و هم بامر ناصر در سنه 606 در سامره در ميان صفه و سرداب مقدس ، شباكى بادرى از چوب ساج بنا كردند و فعلا در زمان ما كه سنه 1330 است آن در موجود است و به اعلى درجه امتياز منبت شده.

 

  و در اين روز چنان چه شيخ بهائى فرموده سنه 716 سلطان الجاتيو محمد خدابنده وفات كرد. عمرش بسى و شش ‍ سال رسيده بود و معنى الجاتيو، سلطان مبارك است. او در تشيع متصلب بوده و علماء شيعه را مانند علامه و غيره تعظيم مي كرده رضوان الله عليهم .

 

منبع: وقایع الایام قمی

Copyright © 2009 The AhlulBayt World Assembly . All right reserved