درحال بارگزاري
  • تاريخ: شنبه 3 ارديبهشت 1390

معاد جسماني در قرآن


           
عنوان : معاد جسماني در قرآن
نويسنده : فتانه رضائي
سال : 1382
استاد : حجت‌الاسلام آقاي گيوي
دانشگاه : دانشكده علوم قرآني واحد تهران
موضوع : اعتقاد به معاد به عنوان يكي از بنياني‌ترين عقايد انسان در دوران حيات دنيايي براي نوع انسان همگاني‌ست با توجه به اين اصل‌اصيل در اين تحقيق فصولي را دسته‌بندي كرده‌ايم ، لذا در فصل اول به بررسي لغوي و اصطلاحي معاد پرداخته‌ايم و معاد را در لغت به معناي بازگشت و رجوع و در اصطلاح عود ارواح يا اجساد معنا كرده‌ايم. در فصل دوم: با استناد به آيات و روايات معاد را در نه گروه مورد بررسي قرار داده‌ايم . فصل سوم : با توجه به اينكه علما و دانشمندان و محققان از دسته‌هاي مختلف فكري و عقيدتي به اين امر پرداخته‌اند معاد شده نظرات و عقايد آنها مورد بررسي و شبهات به عمل آمده را نيز مورد توجه قرار داده‌ايم . فصل چهارم: نظريه ملاصدرا و نقد نظريه ملاصدرا همانطور كه بيان شد اهميت معاد تا اندازه‌اي است كه ديدگاههاي مختلفي را دربردارد با توجه به اين اصل باارزش و لازمه آن داشتن اعتقادي صحيح و در خور توجه است بر آن شدم با مطالعه كتابخانه‌اي تقريباً گوشه‌اي از اين دامنه گسترده فلسفي، كلامي را مورد مطالعه قرار داهم . نتيجه : معاد يوم‌القيامة‌و روز رستاخيز علاوه بر عوده و بازگشت روح يا نفس حجر و آنجايي كه انسان بودن انسان وابسته به دو بعد روحاني و جسماني با همديگر است و با توجه به اينكه با فقدان اين دو بعد لفظ انسان صدق نمي‌كند به دو نتيجه كلي برسيم خلق و حيات بخشي دوباره همان جسم دنيايي است نه غير از آن و معاد هم روحاني است هم جسماني.
Copyright © 2009 The AhlulBayt World Assembly . All right reserved